Wandelen bij Delft kan ook zonder dat je ver hoeft te reizen. In Klein Delfgauw, schuin achter Café Du Midi, beginnen twee wandelingen. Dit zijn de Bieslandroute [10 km, rode route] en de Krekenroute [4 km, blauwe route]. De krekenroute is een wandeling van ongeveer vier kilometer door polder, krekengebied en bos. Ik loop hem regelmatig, omdat het zo’n lekker rondje is om de hond uit te laten. Let wel op: honden mogen hier niet los lopen.
In dit artikel neem ik je mee over de krekenroute, lekker wandelen bij Delft. Onderweg vertel ik je over de vogels, de geschiedenis van het gebied, een gemaaltje met een verhaal en een bankje waar een boom doorheen groeit. Het is bedoeld voor iedereen die in of rond Delft op zoek is naar een stukje natuur en rust dichtbij.
Waar begint de Krekenroute?
Je parkeert schuin achter Café Du Midi. Voor je navigatie kun je het adres Noordeindseweg 74, 2645 BC Delfgauw gebruiken. Het is een niet al te grote parkeerplaats, maar meestal is er wel ruimte. Zo niet, rij dan even een klein stukje door naar P7 in de Delftse Hout.
Vanaf de parkeerplaats kun je het hek door het gebied in. Natuurlijk kies je zelf hoe je loopt, maar ik ga eigenlijk altijd linksom, omdat ik dan de leukste stukken aan het einde van de wandeling hebt. Meteen als je het hek door bent kun je rechtdoor of rechtsaf. Ik ga altijd rechtdoor over het pad. Een stukje verder kom je bij een splitsing waar je dan naar links gaat. Volg het pad met de bocht mee naar rechts. Zo blijf je in het lager gelegen deel, met een verhoogd fietspad aan je linkerhand.
Het wandelpad en de splitsing met de Bieslandroute
Je volgt gewoon het wandelpad. Het fietspad is iets hoger aan je linkerkant, het krekengebied is aan je rechterhand. Na een stuk lopen buigt de weg af naar rechts, en loop je over een bruggetje dat alleen links een leuning heeft. Een eindje verder passeer je aan je linkerhand een bankje, en vlak daarna sla je linksaf. Je komt dan op een lang, recht pad met links bomen en rechts een slootje. Ongeveer halverwege staat opnieuw een bankje aan je linkerhand. Daar ga je naar rechts [blauwe route]. Loop je hier rechtdoor, dan volg je de Bieslandroute [rode route], een wandeling van 10 kilometer die ik later nog wel eens uitgebreid beschrijf. Wij gaan hier dus rechts.
Tussen de paardenweilanden door naar de dijk
Het pad dat je net bent ingegaan buigt een stukje verder af naar rechts. Let hier even op. Halverwege dit pad is er een afslag naar links. Dit herken je aan de afgezette weilanden waar regelmatig paarden loslopen, want het pad loopt dan tussen deze weilanden door. Ga hier linksaf. Je loopt tussen de weilanden door en komt uit op een dijk. Links van je liggen een sloot, een weiland en daarachter het industrieterrein met de kassen. Rechts, een aantal meter lager, ligt het krekengebied waar je prachtig over uitkijkt.
Waarom het krekengebied zo laag ligt: turf en twee polders
Het hoogteverschil dat je hier ziet, past bij de geschiedenis van dit gebied. Aan het einde van de achttiende eeuw werd het oostelijke deel van de oude Bieslandse Polder apart drooggemalen. Zo ontstond de Polder van Biesland, die een paar meter lager kwam te liggen dan de oude polder. Het overgebleven, hoger gelegen deel kreeg de naam Bieslandse Bovenpolder. Het water uit de lagere polder werd op de Bovenpolder uitgepompt, waardoor de twee van elkaar afhankelijk bleven. Dat verschil in waterpeil is nog steeds te zien. Op meerdere plekken tijdens je router zie je goed hoe anders de waterstand in de boven- en de benedenpolder is.
Het gemaaltje en molen ‘t Wipje: Delftse polderhistorie
Vlak voordat je het dijkje met uitzicht over het gebied verlaat, zie je links voor je het huisje van het gemaal. Op die plek werd in 1874 windmolen ‘t Wipje gebouwd, om een deel van de Noordpolder van Delfgauw droog te houden. In 1925 brandde de molen af. Een jaar later liet het Waterschap Delfland op de fundamenten een nieuw gemaal bouwen, met een machinistenwoning. Tegenwoordig staat het huisje leeg, maar helemaal verlaten is het niet. Er zitten speciale gaten in voor dieren, waaronder vleermuizen.
Weilanden, wintergasten en het bankje met een boom
Daarna volgt een lang wandelpad met weilanden aan je linkerhand. Blijf het weggetje gewoon met de bochten mee volgen. Een groot deel van het jaar zie je op deze weilanden koeien, schapen en paarden. In de herfst en winter zitten er veel ganzen. Dat zijn vaak wintergasten uit Scandinavië en Rusland, die de hele herfst en winter blijven om te foerageren en pas in het voorjaar weer vertrekken.
Aan het einde van het weggetje kom je langs een oud houten bankje met een boom die dwars door het hout heen groeit. Op een metalen plaatje op de rugleuning staat: “Luister naar de vogeltjes en geniet.”
Wandelen bij Delft door het Bieslandse Bos terug naar de parkeerplaats
Vlak na het bankje ga je linksaf over een klein bruggetje een klein bos in. Dat is de route die je moet hebben. Je volgt gewoon het pad door het Bieslandse Bos, dat halverwege de jaren tachtig is aangelegd, en komt zo vanzelf weer uit bij de parkeerplaats. In dit deel staan vooral bomen en struiken die van een natte bodem houden, zoals wilg, els en es. Het bos is bewust zo ingericht dat dichte stukken en open plekken elkaar afwisselen, om vogels en kleine dieren aan te trekken. Een mooie route om te wandelen bij Delft, maar er zijn er meer.